Żuławskie Targi Rolne w Starym Polu.

Nie samą pracą człowiek żyje ;-)

Wolny dzień - więc wyruszamy ;-)

Tym razem wybraliśmy 24 Żuławskie Targi Rolne

w Starym Polu.

Jeździmy od lat. 

Po to, bo zobaczyć niezwykłe i zwykłe rośliny.

Po to, by obejrzeć maszyny rolnicze, piece grzewcze
 i inną ciekawą technikę wsi i miast.

Po to, by przejść się przez targowisko rękodzieła, ubrań, zabawek.

Spróbować przeróżnych smakołyków jak chleb ze smalcem, oscypek z żurawiną,

 miody pitne, świeże piwo itp.

Zobaczyć zwierzęta. Przeróżne ;-)

 

W tym roku spędziliśmy na Targach niewiele czasu, 

bo nadciągała burza, a jedyna rzecz jakiej się boję - to panika tłumu.

Niemniej widzieliśmy fajne rzeczy ;-)

Jędrek wsiadł do traktora (gąsienicowego):

 

  

Spacerowaliśmy uliczkami targowymi ;-)

 

Kupiliśmi wielki bochen żytniego chleba.

Zatrzymaliśmy się przy stoisku grillowym, 

ale zniechęciły nas ceny ogromnych karkówek.

(9 zł za 100 g.
Wysmażone, przypalone, ważyły średnio - 300 g:-) 

Nie lubię niemądrze wydawać pieniędzy...

Byliśmy na pokazach zwierząt.

Właśnie odbywał się przegląd: 

Krajowy Czempionat Koni Sztumskich - pięknych i wielkich.

 

 Nam się podobało, a czy podobało się Jędrusiowi?

W drodze powrotnej zajechaliśmy na obiad do restauracji, 

która przeszła niedawno Kuchenne Rewolucje.

Jeśli lubicie czekać 45 minut na obiad 

(przy raptem trzech zajętych w lokalu stolikach)...

Kawa i "czekadełko" - maleńkie... bardzo maleńkie, 

po 15 minutach czekania...

Na zdjeciu zupa - krem z białych warzyw

 z wkładką buraczaną i grzanką z kozim serem.

Pyszna.

:-) Czekamy dalej....

I dotarło drugie danie....

Jeśli lubicie "mizerię" z  surową cebulą i pieprzem.

Surówki na wymianę nie było...... ech

Ja miałam polędwiczki, ale moja komórka odmówiła współpracy.

W każdym razie to był bardzo udany dzień ;-)

Ola i Festiwal ;-)

Moja Ola Kroczyk wyśpiewała I miejsce

na II Festiwalu Piosenki Ułańskiej i Jeździeckiej w Prabutach. 

Wygrała Ola i wygrał "Koń wyścigowy" Kaczmarskiego. 

Mrau :-)

Świetnie słucha się swojego dziecka

śpiewającego piosenkę ulubionego barda. 

Tu oryginał, https://www.youtube.com/watch?v=TEFvsLuYXPU . 

Oli wykonanie: https://www.youtube.com/watch?v=ocX0RwM-4mg

Są powody do mruczenia ;-)

Wygraliśmy Podwórko NIVEA :-)

Wygraliśmy ... 

W napięciu oczekiwaliśmy na wyniki

I oto one:

Od prawie trzech godzin mamy okazję do świętowania 

Utrzymaliśmy swoje piękne trzecie miejsce 

Jeszcze raz dziękuję wszystkim:

za głosy, za wiarę i za dobro :-) 

Podwórko NIVEA w Prabutach

Od 1 kwietnia moje małe miasteczko głosuje na plac zabaw NIVEA.

Do konkursu zgłosiło się ponad 1100 miejscowości.

Moje Prabuty walczą o piękny plac dla dzieci.

Miasto jest maleńkie - (niecałe 9 tysięcy mieszkańców)  - 

ale pełne ludzi o WIELKIM SERCU  

Byliśmy już na 6 miejscu, ale spadamy ;-(

Pragniemy utrzymać się w pierwszej 20, 

by nasze dzieci mogły wygrać podwórko w dniu 30 kwietnia.

Zostało kilka dni.

Robimy, co możemy, ale walczymy z miastami o dużej liczbie mieszkańców.

Pomożecie?

A jeśli macie znajomych - prześlijcie naszą prośbę dalej.

Potrzebujemy Waszej pomocy do czwartku.

Kochani oddajcie swój głos na plac zabaw dla dzieci z PRABUT

Dzieci pięknie proszą o pomoc.

Jak zagłosować?:

1.  Wejdź na www.nivea.pl/podworko , 

2. wybierz PRABUTY, (obecnie 17 miejsce) województwo: pomorskie. 

3. podaj swój adres e-mail i zagłosuj.

4. w poczcie znajdź wiadomość od Nivea i kliknij w link aktywacyjny.

Pozdrawiam i dziękuję w imieniu dzieci:

Adrianna

Mama z pasją ;-)

Miło mi:-)

Dziś jestem mamą z pasją ;-) 

Zajrzyjcie koniecznie ;-) 

Metryczka Jędrusia ;-)

Kiedy chodziłam w ciąży z Olą nie umiałam wyszywać, 

więc tak się jakoś stało, że nie miała swojej metryczki.

12 lat później igła niemal wyrastała mi z dloni - była moją nieodłączną częścią....

Pasją z całego serca.

Oczywiste było, że Jędrusiowi wyszyję metryczkę.

Poczekałam tylko na cyferki od daty i na wagę i długość ;-)

I tak mi się dziś przypomniało dzięki wpisowi  Katarzyny O.

Za chwilę miną trzy lata ;-)

Cały mój ;-)

PS. Jędruś urodził się w lipcu. Upał na dworze, upał w szpitalu.
Ku zdziwieniu innych  mam - leżał sobie w bodziaku bez rękawków, przykrywany pieluszką tetrową.
Inne maluchy były ubrane w bodziaki, kaftany, śpiochy, łapki i inne ubranka....
Tak bardzo było mi ich żal...

Życzenia ;-)

Nadszedł czas wyciszenia,

czas z rodziną. 

Czas dla siebie.

Święta nie liczą się ilością umytych okien,

czy zawartością lodówki.

Święta to czas na przyjrzenie się samemu sobie.

Od wewnątrz.

Niech to będą magiczne Święta ;-)

obcojęzyczne bajki ;-)

Jędruś stawia przede mną autko i mówi:

"mama, smotri".

Czy to znak, że czas zmienić ulubione bajki na inne? 

..

czy wprost przeciwnie - rozwijać?

Oglądamy takie: 

i takie:

i takie: 

https://www.youtube.com/watch?v=AlxzDdmbsdU#t=21

Urlop rozpoczęty...

Co prawda nie taki 100%, ale w ciągu całego tygodnia
będę raptem w  30% aktywna zawodowo ;-).

Plany mam cudne:-)

Chciałabym:
- wyspać się ;-)
- dokończyć folkową taśmę i uszyć kosmetyczkę/etui na przybory szkolne,
- uzupełnić bloga o wcześniejsze pomoce do terapii
- przeczytać trzy ksiązki,
- wybawić się z dziećmi ;-) swoimi ;-)
- popracować nad kondycją...

Niech trwa - następne wolne dopiero w Wielkanoc....

..talent i pasja:)

Ola śpiewa od dawna.

Wczoraj miała szczęście zaśpiewać na deskach Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku.

Wśród zgłoszonych niemal tysiąca dzieci mieszkających na Pomorzu

gęste sito komisji w trakcie eliminacji powiatowych

wyłoniło 37 diamentów.

I jednym z diamentów była Ola.

Wczoraj był finał  w Gdańsku.

 Najpierw sprawdzanie odsłuchów....

 Potem występ finałowy. 

Nieważne, że miała dwudniowa chrypkę, przetrenowane gardło. 

Dała z siebie wszystko i wyszła super.

Jak będę miała nagranie wrzucę link do występu.

  

W komisji zasiadł między innymi Jacek Skiba i Laura Łącz.

Występowało 37 diamentów - każdy miał wielki talent.
Poziom występów był bardzo wysoki
 co wielokrotnie podkreślał i prowadzący
 i członkowie komisji.

Gala Finałowa.

W kategorii "szkoła podstawowa" i w kategorii "gimnazjum"
zwyciężyła gimnastyka artystyczna.

W kategorii "szkoły ponadgimnazjalne" wygrała piosenka aktorska.

Mimo, że nie mamy nagrody
 mamy doświadczenie zdobyte na występach finałowych,

świetne wspomnienia

i świadomość bycia jednym z 37 diamentów:)))

Cuda się zdarzją:)

Pełna złych emocji pojechałam dziś rano 

do powiatowego miasteczka,

by definitywnie pozbyć się mojego wysłużonego opla,

którego dwa miesiące temu zastąpiłam cytrynką:)

Wczoraj spisaliśmy umowę z kolegą, który go przygarnął.

Pojechałam z góry nastawiona na NIE,

bo oto mam trzy godziny wolne (zaczynam pracę o 11.15)

i spędzę je w poczekalni Wydziału Komunikacji.

A tu...

miła niespodzianka.

PUSTO:))))

W poniedziałki rano kłębią się tu tłumy 

po sobotnich i niedzielnych giełdach.

Dziś było pusto.

Pobrałam numerek, który za minutę wywołano.

Cztery minuty od wejścia do budynku wychodziłam z niego.

Zdążyłam jeszcze podjechać do ubezpieczalni

i zgłosić sprzedaż auta.

Cuda się zdarzają:)

Zostawiam Wam kawę:)

Niech wszystko dziś będzie takie proste:)

Niedzielna wycieczka:)

Dziwny tydzień się zapowiada, 

bo przyszło mi pracować niemal bez odpoczynku przez dwa tygodnie.

Właśnie trwa ten drugi.

W sobotę byłam na wykładach
Polskiego Związku Logopedów
w Gdańsku.
Kapitalne wykłady,  a spotkanie z KOPIKO

(wirtualną koleżanką) jeszcze fajniejsze..
i w sumie ta kawa z Hanią to był jedyny odpoczynek.

W niedzielę J. przeciągnął się rano,
wyjrzał przez rolety
i rzucił hasło..
"Nad morze jedziemy".
Po 40 minutach siedzieliśmy w aucie.

Do Gdańska mamy 130 km...
dzień wcześniej sama zrobiłam tę trasę,
teraz jechaliśmy wszyscy.

Najpierw wielka zabawa  w SMYKU :)
ot tak..

siostra z bratem:)

Potem udawali, że pozują do zdjęcia.

 

a potem weszłiśmy do oceanarium.

Jędrulek był zachwycony:

tak blisko ... takie ryby...

 

A Ola robiła rybom zdjęcia. 

A ta rybka po prostu zakochała się w obiektywie:

 

 I jeszcze cieniutkie płaskie ryby:)

 

Dzień pełen wrażeń zakończylismy w Barze Przystań

w Sopocie, przy samej plaży.

Junior pozował do zdjęć:)

W barze było tłoczno, ale ryba warta czekania:)

 a po obiedzie poszliśmy oglądać ptaszynki na wodzie
radośnie okrzyknięte przez Juniora "kaka":)

Nie tak latwo pchać wózek pod górkę po piachu:)

No to wracamy....

To podobno była wolna niedziela i cudowny odpoczynek.

Tylko czemu jestem taka zmęczona?